معلم اي حديث آشنايي*** بهار عاطفه نور خدايي

طراوت بخش باغ باوري تو*** فروغ چشم مست ساغري تو

حضور سبز صبح نو بهاري*** طلوع مِهر را آيينه داري

به باغ آرزو سرو چماني*** گلستان صفا را باغباني

سراپا مست صهباي حضوري*** فروغ چشمه ي چشمان هوري

نگين خاتم انديشه هايي*** تو مرواريد درياي وفايي

دلت آيينه دار اختر عشق*** نگاهت آفتاب باور عشق

کلامت آيه هاي سبز ايمان*** حضورت چلچراغ قصر عرفان

الا اي قافله سالار اميد!*** که دل را برده اي تا شهر خورشيد

مرام انبيا شد پيشه ي تو*** چراغ راه دل انديشه ي تو

تويي سنگ صبور غصه هايم*** هماره همدم و دردآشنايم

به محراب دلم نور خدايي*** نماز عاشقي را مقتدايي

تو تعبير حضور نوبهاران*** شميم دلکش گلهاي باران

 به درياي محبّت ناخدايي*** تو دل را تا به ساحل رهنمايي

تو شعر ناب هستي را سرودي*** مِي و مينا و مستي را سرودي

 تويي زيباترين شعر بهارم*** تو را من عاشقانه دوست دارم

سرود سبز باراني معلّم*** زلال چشمه ي جاني معلم

 به دشت خاطرم زيبا غزالي*** صفاي گلشن سبز خيالي

ز چشمانت حضور عشق جاري است*** هماره باغ رخسارت بهاري است

محبت زاده ي انديشه ي توست*** وفا و مهرباني پيشه ي توست

برايم خوانده اي شعر صفا را*** حديث عشق و ايمان و وفا را

ضريح چشمهايت بوسه گاهم*** فروغ ديده ات, نور نگاهم

 **

دهد مستي به جانم چشم مستت*** فروشد باده روي مِي پرستت

تويي سرمست از ميناي «کوثر»*** قدح نوش از شراب ناب باور