یا مقلب القلوب والابصار
یا مدبر الیل و النهار
یا محول الحول والاحوال
حوّل حالنا الی احسن الحال
و بـهار مــــی تـــراود ز نـــگاه ســـبز بـاران
و شـکوفه مـی زند گل به حریم سـبزه زاران
برگه های سال1386 خورشیدی ورق خورد و هم اکنون در آستانه فرارسیدن بهار سال جدید هستیم آرزومندم که تبریکات صمیمانه ی مرا به مناسبت آغاز سال نو مورد قبول شما عزیزان واقع گردد و میمنت سال جدید طلیعه ی موفقیت های بزرگ برای شما باشد . در لحظه حلول سال نو با زمزمه کردن دعای عرفانی , یا مقلب القلوب و الابصار , دعا گوی من هم باشید. عید بر همگان مبارک باد .
جام بهار
می وزد باد صبا از جانب صحرای عشق
می فشاند هر طرف عطر محبت زای عشق
قاصد باور خبر از رویش گل می دهد
تا که بلبل همنوایی می کند با نای عشق
می دهد مرغ سحر تا صبح هستی را نوید
می چکد از چشم گلها، شبنم زیبای عشق
چون شمیم یاس در صبح صفاخیز بهار
عطر عرفان می وزد از کعبه ی والای عشق
تا فشاند نور، موسای سحر بر طور جان
می تراود آفتاب از سینه ی سینای عشق
گلبن سرخ گلستان محبّت پرفروغ
از نگاه آشنای نرگس شهلای عشق
مرغ دل پر می گشاید تا حریم مهر یار
با حضور جانفزای لاله ی حمرای عشق
هر که چون «کوثر» بنوشد باده از جام بهار
سرزند چون آفتاب از مشرق مینای عشق
حسین عرشی «کوثر»
در آبانماه سال 1379 اولین شعرم را درباره منجی عالم بشریت سرودم و از آن روزها به خاطر علاقه خاصی که به بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) داشتم نام «کوثر» را که یکی از القاب آن حضرت و نام یکی از سوره های مبارک قرآن مجید و منسوب به آن حضرت و همچنین نام حوضی در بهشت است را به عنوان تخلص برگزیدم و با آشنایی با انجمن ادبی سخن کاشان و راهنمایی های استاد رحمت الله رعیت «رحمت کاشانی» و جناب استاد صائم کاشانی رئیس محترم انجمن ادبی سخن کاشان چیزهای زیادی را در مورد شعر آموختم و امیدوارم این وبلاگ که در آن سعی داشته ام علاوه بر اشعار و حرفهای دل خود از مطالب و موضوعات متعددی استفاده کنم مورد استفاده شما خوانندگان عزیز قرار گرفته باشد.
حسین عرشی
