دفتر خاطرات قلبم

baghezovgh — Sat, 12 Jul 2008 20:14:05 GMT

میلاد خجسته جوادالائمه

امام محمد تقی (ع)

مبارکباد

شهادت دکتر شریعتی

baghezovgh — Wed, 18 Jun 2008 06:20:21 GMT

۲۹ خردادماه سالروز

شهادت دکتر علی شریعتی

گرامی باد.

شهید مصطفی چمران از مرحوم علی شریعتی می گوید:

ندای عدم در کویر شریعتی

ای علی! همیشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متأثرم که اکنون من بر تو مرثیه می‌خوانم‌! ای علی! من آمده‌ام که بر حال زار خود گریه کنم، زیرا تو بزرگتر از آنی که به گریه و لابه ما احتیاج داشته باشی!...خوش داشتم که وجود غم‌آلود خود را به سرپنجه هنرمند تو بسپارم، و تو نیِ وجودم را با هنرمندی خود بنوازی و از لابلای زیر و بم تار و پود وجودم، سرود عشق و آوای تنهایی و آواز بیابان و موسیقی آسمان بشنوی.

می‌خواستم که غم‌های دلم را بر تو بگشایم و تو «اکسیر صفت» غم‌های کثیفم را به زیبایی مبدّل کنی و سوزوگداز دلم را تسکین بخشی.

می‌خواستم که پرده‌های جدیدی از ظلم وستم را که بر شیعیان علی(ع) و حسین(ع) می‌گذرد، بر تو نشان دهم و کینه‌ها و حقه‌ها و تهمت‌ها و دسیسه‌بازی‌های کثیفی را که از زمان ابوسفیان تا به امروز بر همه جا ظلمت افکنده است بنمایانم.

ای علی! تو را وقتی شناختم که کویر تو را شکافتم و در اعماق قلبت و روحت شنا کردم و احساسات خفته وناگفته خود را در آن یافتم. قبل از آن خود را تنها می‌دیدم و حتی از احساسات و افکار خود خجل بودم و گاهگاهی از غیرطبیعی بودن خود شرم می‌کردم؛ اما هنگامی ‌که با تو آشنا شدم، در دوری دور از تنهایی به در آمدم و با تو هم‌راز و همنشین شدم.

ای علی! تو مرا به خویشتن آشنا کردی. من از خود بیگانه بودم. همه ابعاد روحی و معنوی خود را نمی‌دانستم. تو دریچه‌ای به سوی من باز کردی و مرا به دیدار این بوستان شورانگیز بردی و زشتی‌ها و زیبایی‌های آن را به من نشان دادی.

ای علی! شاید تعجب کنی اگر بگویم که همین هفته گذشته که به محور جنگ «بنت جبیل» رفته بودم و چند روزی را در سنگرهای متقدّم «تل مسعود» در میان جنگندگان «امل» گذراندم، فقط یک کتاب با خودم بردم و آن «کویر» تو بود؛ کویر که یک عالم معنا و غنا داشت و مرا به آسمان‌ها می‌برد و ازلیّت و ابدیّت را متصل می‌کرد؛ کویری که در آن ندای عدم را می‌شنیدم، از فشار وجود می‌آرمیدم، به ملکوت آسمان‌ها پرواز می‌کردم و در دنیای تنهایی به درجه وحدت می‌رسیدم؛ کویری که گوهر وجود مرا، لخت و عریان، در برابر آفتاب سوزان حقیقت قرار داده، می‌گداخت و همه ناخالصی‌ها را دود و خاکستر می‌کرد و مرا در قربانگاه عشق، فدای پروردگار عالم می‌نمود...

ای علی! همراه تو به کویر می‌روم؛ کویر تنهایی، زیر آتش سوزان عشق، در توفان‌های سهمگین تاریخ که امواج ظلم و ستم، در دریای بی‌انتهای محرومیت و شکنجه، بر پیکر کشتی شکسته حیات وجود ما می‌تازد.

ای علی! همراه تو به حج می‌روم؛ در میان شور و شوق، در مقابل ابّهت وجلال، محو می‌شوم، اندامم می‌لرزد و خدا را از دریچه چشم تو می‌بینم و همراه روح بلند تو به پرواز در می‌آیم و با خدا به درجه وحدت می‌رسم. ای علی! همراه تو به قلب تاریخ فرو می‌روم، راه و رسم عشق بازی را می‌آموزم و به علی بزرگ آن‌قدر عشق می‌ورزم که از سر تا به پا می‌سوزم....

ای علی! همراه تو به دیدار اتاق کوچک فاطمه می‌روم؛ اتاقی که با همه کوچکی‌اش، از دنیا و همه تاریخ بزرگتر است؛ اتاقی که یک در به مسجدالنبی دارد و پیغمبر بزرگ، آن را با نبوّت خود مبارک کرده است، اتاق کوچکی که علی(ع)، فاطمه(س)، زینب(س)، حسن(ع) و حسین(ع) را یکجا در خود جمع نموده است؛ اتاق کوچکی که مظهر عشق، فداکاری، ایمان، استقامت و شهادت است.

راستی چقدر دل‌انگیز است آنجا که فاطمه کوچک را نشان می‌دهی که صورت خاک‌آلود پدر بزرگوارش را با دست‌های بسیار کوچکش نوازش می‌دهد و زیر بغل او را که بی‌هوش بر زمین افتاده است، می‌گیرد و بلند می‌کند!

ای علی! تو «ابوذر غفاری» را به من شناساندی، مبارزات بی‌امانش را علیه ظلم و ستم نشان دادی، شجاعت، صراحت، پاکی و ایمانش را نمودی و این پیرمرد آهنین‌اراده را چه زیبا تصویر کردی، وقتی که استخوان‌پاره‌ای را به دست گرفته، بر فرق «ابن کعب» می‌کوبد و خون به راه می‌اندازد! من فریاد ضجه‌آسای ابوذر را از حلقوم تو می‌شنوم و در برق چشمانت، خشم او را می‌بینم، در سوز و گداز تو، بیابان سوزان ربذه را می‌یابم که ابوذر قهرمان، بر شن‌های داغ افتاده، در تنهایی و فقر جان می‌دهد ... .

‌ای علی! تو در دنیای معاصر، با شیطان‌ها و طاغوت‌ها به جنگ پرداختی، با زر و زور و تزویر درافتادی؛ با تکفیر روحانی‌نمایان، با دشمنی غرب‌زدگان، با تحریف تاریخ، با خدعه علم، با جادوگری هنر روبه‌رو شدی، همه آنها علیه تو به جنگ پرداختند؛ اما تو با معجزه حق و ایمان و روح، بر آنها چیره شدی، با تکیه به ایمان به خدا و صبر و تحمل دریا و ایستادگی کوه و برّندگی شهادت، به مبارزه خداوندان «زر و زور و تزویر» برخاستی و همه را به زانو در آوردی.

ای علی! دینداران متعصّب و جاهل، تو را به حربه تکفیر کوفتند و از هیچ دشمنی و تهمت فروگذار نکردند و غربزدگان نیز که خود را به دروغ، «روشنفکر» می‌نامیدند، تو را به تهمت ارتجاع کوبیدند و اهانت‌ها کردند. رژیم شاه نیز که نمی‌توانست وجود تو را تحمّل کند و روشنگری تو را مخالف مصالح خود می‌دید، تو را به زنجیر کشید و بالاخره... «شهید» کرد...

داغ مهتاب

baghezovgh — Sat, 07 Jun 2008 11:25:18 GMT

شهادت جانگداز

اول شهيده ی راه ولايت

شقايق داغ نشان بوستان نجابت

حضرت فاطمه زهرا «س»

تسليت باد.

غروب مهر

هنگام غروبِ مِهرِ عمرِ كم تو

شد چشم فَلك ستاره پوش از غم تو

در پيش نگاهِ اختران، اي مهتاب!

خورشيد ولا نشسته در ماتم تو

**********

ترانه ي عرفاني

رفتی و ز خانه ام صفا را بردي

شيرينيِ لحظه هاي ما را بردي

با رفتنت اي ترانه ي عرفاني

از ناي هزار دل نوا را بردي

**********

آينه هاي ناشكيبا

اي دختر نور بي تو مولا چه كند؟

با آينه هاي نا شكيبا چه كند؟

يك مرد ميان اين همه نامردي

در شهر پر از غريبه تنها چه كند؟

**********

شهر پر از تنهايی

اي كاش كسي درد مرا مي فهميد

پآيينه رُخ زرد مرا مي فهميد

اي كاش در اين شهر پُر از تنهايی

جز چاه يكي درد مرا مي فهميد

**********

غربت و تنهايي

تو بودي و لحظه هاي من شيدايي

همواره هزار دل به گُل آوايي

تو رفتي و با خودت صفا را بردي

من ماندم و چاهِ غربت و تنهايي

**********

گواه غربت مهتاب

اين کوچه گواه غربت مهتاب است

اين ميخِ در آميخته با خوناب است

بازوی کبود و پهلوی بشکسته

چشمان شفق گون علی بيتاب است

**********

عزم سفر

هر چند به دل خون جگر داری تو

آيا ز دل علی خبر داری تو؟

تنهاست ميان شب پرستان، خورشيد

مهتاب! کجا عزم سفر داری تو

**********

کوثر هل اتی

ای آنکه به دل داغ شقايق داری

رخسار تو از سيلی شب گلناری

با آيه ی تطهير تو را می خوانم

ای «کوثر» هل اَتی ز چشمت جاری

حسين عرشي «کوثر»

وداع با خورشید

baghezovgh — Mon, 02 Jun 2008 19:56:18 GMT

اينك ، ماييم و درد فراق و داغ هجران .
ماييم و رنج يتيمي و غم بي پناهي
و اندوه بي پدري .

چه كنيم؟ پس از تو، غم، خانه اي جز دلهاي ما را سراغ نمي گيرد .

اماما!... ما غريب و دل سوخته ايم و همه چيز برايت عزادار است.

اماما!... اين داغ، داغ جدايي است كه بردلمان نشسته ، اين سوز، سوزعشق است كه به آتشمان كشيده و اين درد، درد فراق است كه بي تابمان كرده است. دلي كه در سوگ تو نسوزد ، " دل " نيست.

چشمي كه در عزاي تونگريد، چشم نيست،

اي روح قدسي!

اي جان جانها، اي جلوه ي آرمانها، اي عصاره ي پيدا و پنهان ها!

سايه ي پرمهرالهي بودي كه برسرمان سايه ي عزت افكندي !

نوحي بودي، منجي ما در طوفانها ؛

ايوبي بودي ، صبر آموز امت در بلاها ؛

يعقوبي بودي ، الهام بخش شكيبايي در فراق يوسف هاي جهاد و شهادت ؛

ابراهيمي بودي كه ما را آيين " تبرداري" و " بت شكني" آموختي ؛ خود، تبرزن توحيد بودي ، " خليل ِ" حادثه ي انقلاب و فدا كننده ي " اسماعيل" در قربانگاه رضاي حق

امامي بودي كه با " امت" عشقي متقابل داشتي،

رهبري بودي كه " راه " سعادت را به " رهروان" مي آموختي.

اي كوچ شبانه ات مصيبت عظمي! آيا به راستي براي هميشه رفته اي؟

خوشا به حال شهيدان كه در " بهشت زهرا " ، همسايه ديوار به ديوار تواند.

دريغ از پرچم پر سخاوت دستانت كه ديگر از فراز جايگاهت درجماران، بر سرمان در اهتزاز نيست.

چرا نسوزيم؟... كه هر سنگ سنگ اين سرزمين، هر برگ برگ درختان، هر ستاره و هر سپيده، تو را به ياد ما مي آورد.

عجيب نيست كه " خرداد" داغ ما را در آن سوگ بزرگ تازه كند و همواره دست در دامن حسرت و غم داشته باشيم و در فراق تو، كه معجون " عرفان وجهاد" و آميخته اي از" اشك و سلاح " بودي ، همچنان غمي سنگين و جاني غمگين داشته باشيم!

اماما! از آن جهان، دلهاي داغدار ما را به دعاي خيري تسلا بخش.

آخرين بهار «در سوگ امام راحل»

ساقي برفت و ميکده خاموش و دل خمار

پيمانه ها شکسته و مستانِ بيقرار

باور نمي کنند مگر داغ مِي فروش

اين سالکان باده پرست در انتظار

راز کدام حادثه را فاش مي کنند

مستان اوفتاده ي پيمانه در کنار

در سوگ پير ميکده پُر شد به جاي مِي

از خون دل, پياله ي رندان ميگسار

محفل سياهپوش و به سوگ از فراق شمع

پروانه هاي داغ نشان پر از شرار

اي دل! ببين چگونه به باغ وفا شکست

سرو چمان عاطفه در آخرين بهار

يا رب! چگونه شرح دهم اين فسانه را؟

کز داغ, پُر ز خون شده چشمان روزگار

جانا! ز هجر ماهِ فروغ آفرين مِهر

شد چشم آسمان محبّت ستاره بار

اما پس از غروب غم انگيز مهر عشق

خاموش شد به چشم محبّت فروغ يار

آنانکه دم ز عشق رخ يار مي زدند

از ياد برده اند دگر جلوه ي نگار

ديگر شکست حرمت ميخانه «کوثرا»

ساقي برفت و ميکده خاموش و دل خُمار

حسين عرشي«کوثر»

فتح خونین شهر

baghezovgh — Fri, 23 May 2008 12:47:18 GMT

سلام بر شهيدان آن زيباترين اسطوره هاي پاکي و استقامت، تنديس هاي نمادين ايثار و شجاعت و دريادلان ساحل ايمان که آسمان عاطفه ها از نور نگاهشان روشني يافت وسرزمين خاطره ها با ياد و خاطره يشان جاودانه گشت. به کدامين واژه توصيفشان کنم و با کدامين سخن بستايم آنان را که فراتر از تمام واژگان تاريخند. هرگاه شميم دل انگيز نامشان در کوچه باغ خاطراتمان مي پيچد کبوتر خسته قلبهايمان تا آسمان آبي اميد پر مي گشايد و شقايق هاي احساس در باغ ديدگانمان شکوفا مي شود. سبزقامتاني که بر روي رملهاي جنوب و کوهستانهاي غرب زيباترين حماسه هاي تاريخ را آفريدند. شقايق سيرتاني که طنين زيباي يازهرايشان هنوز هم قلب زمين و زمان را به لرزه در مي آورد. هنوز هم «خونين شهر»، «آبادان»، «سوسنگرد» و «هويزه» نام زيباي آنان را بر لب دارند و «طلائيه» و «چزابه» و«قله هاي الله اکبر» با ياد و خاطره ي آنان جاودانگي را فرياد مي زنند.

شهيدان لاله هاي دشت خونند**** شقايقهاي صحراي جنونند

شهيدان شاهدان شهر نورند****فروغ چشمه ي چشمان هورند

مقيم کعبه آمال عشقند****کبوترهاي خونين بال عشقنند

دمادم مست صهباي حضورند****قدح نوشان ميناي ظهورند

ترانه خوان به باغ سبز يارند****هزار نغمه پرداز بهارند

چو مرغ خوش نواي صبح اميد****به ناي جانشان آواي توحيد

فروغ چشمشان شد هاله ی عشق****دل پُر داغشان آلاله ي عشق

به دل در التهاب وصل هورند****چو موسايند و در سيناي طورند

طلوع جانفزاي صبح صادق******فروغ چشمه ي چشم شقايق

نگين خونشان در خاتم عشق****چو مرواريد رخشان يم عشق

لبالب جام جانهاشان زنوراست****دل شيدايشان مست حضوراست

چو جان را با غم جانان سرشتند****به خون سرمشق آزادي نوشتند

بساط عشقبازي را گشودند****شهادت را، شهادت را ستودند

شهيدان شمع محفلهاي عشقند****شراري بر دل شيداي عشقند

شقايق سيرتاني کز غم دوست****سراپا جانشان مست ميِ اوست

وضو ازچشمه ی جانان گرفتند****زشوق سجده هاشان جان گرفتند

نماز عاشقي را مقتدايند****امام عزّت و فرّ و همايند

غروب جانشان هنگامه ي وصل****طلوعي سبز در زيباترين فصل

مسافر تا ديار مهر يارند ****سفيران صفاجوي بهارند

سفر کردند تا کاشانه ي دوست**** همه سرمست از پيمانه ي دوست

چه خوش دريادلان ساحل عشق****گذر کردند از سرمنزل عشق

نداي «ارجعي» را تا شنيدند****چه زيبا سوي جانان پرکشيدند

کنون پيمانه نوش جام نورند****قدح نوشند و مستان حضورند

و مدهوشان جام «کوثر» عشق****سفر کردند با بال و پر عشق

حسين عرشي «کوثر»

داغ شقایق

baghezovgh — Sun, 18 May 2008 19:56:27 GMT

شهادت جانگداز بزرگ بانوی اسلام حضرت فاطمه زهرا (س) تسلیت باد.

بانوی صبر

baghezovgh — Sat, 10 May 2008 19:38:18 GMT

به مناسبت ميلاد خجسته بزرگ بانوی مهربانی حضرت زينب کبری (س)

مهتاب حُجب

مهتاب حُجب، آينه ي روي زينب است

خورشيد صبر، جلوه ي دلجوي زينب است

يك آسمان ستاره ي مِهر آفرين عشق

آيينه دار چهره ي نيكوي زينب است

در گلشن محبّت و عرفان، هزارِ دل

مست از شميم دلکش گيسوي زينب است

دارد صفا ز ياس رُخش باغ آرزو

عطر بهشت، شمّه اي از بوي زينب است

دلدادگان بزم ولا در نماز وصل

محراب عاطفه، خم ابروي زينب است

دارد فروغ، ديده ي خورشيد و مَه از او

روشن سپهر خاطره از روي زينب است

در بُهت و حيرتند ملائک ز رفعتش

وقتي خداي حُسن، ثناگوي زينب است

پايان سبز حادثه ي سرخ نينوا

فرياد عزّتي است كه از سوي زينب است

پيمانه نوش جام ولا هرکه شد ز عشق

مدهوش «کوثر» از خُم مينوي زينب است

حسين عرشي«کوثر»

روز معلم

baghezovgh — Thu, 01 May 2008 12:08:18 GMT

۱۲ ارديبهشت

سالروز شهادت متفکر و دانشمند بزرگ معاصر

استاد شهيد مرتضی مطهری

و روز معلم گرامی باد.

معلم عزيز ٬ افق هاي دوردست در نگاه تو زيباترين لحظات مرا رقم مي زند .لحظاتي سرشار از شوق رسيدن به قله هاي علم. علمي که با آن زيباترين سرودها را در وصف والاترين موجود هستي مي سرايم.

اي مشعلدار هدايت ٬ اي آنکه تنوير کننده جانم وتسکين دهنده روانم هستي، چگونه با اين بضاعت نا چيز توان تشکر وسپاس تو را داشته باشم.

معلم مهربانم نگاهم از صداي تو آرامش مي گيرد وتو چه بلند پرواز مي کني.

اي معلم تو بالاتر و والاتر از آني که در وصف آيي .من چگونه با زبان قاصر خودم وصف تو را گويم واز زحمات خالصانه ات تشکر کنم در حالي که تلاش وکوششت در سنگر مقدس تعليم وتربيت به وصف در نيايد وهيچ شاکري شکر وجودت را نتواند کرد.

اي آفتاب صبح اميد،تا عشق در طواف نگاه تو معنا مي شود ،نور قلب من زره گنج بي پايان توست.

معلم نام تو در وادي سبز عرفان، آبي عشق را براي قاصدکهاي سپيد آرزوهايم معنا مي کند.

معلم از سلاله پاک آن پيامبري است که آمد وعشق به زنجير کشيده شده درون انسانها را آزادي بخشيد وانسان را با دست مهربانش تا فراسوي دانايي پيش برد.

حدیث آشنایی

معلم اي حديث آشنايي*** بهار عاطفه نور خدايي

طراوت بخش باغ باوري تو*** فروغ چشم مست ساغري تو

حضور سبز صبح نو بهاري*** طلوع مِهر را آيينه داري

به باغ آرزو سرو چماني*** گلستان صفا را باغباني

سراپا مست صهباي حضوري*** فروغ چشمه ي چشمان هوري

نگين خاتم انديشه هايي*** تو مرواريد درياي وفايي

دلت آيينه دار اختر عشق*** نگاهت آفتاب باور عشق

کلامت آيه هاي سبز ايمان*** حضورت چلچراغ قصر عرفان

الا اي قافله سالار اميد!*** که دل را برده اي تا شهر خورشيد

مرام انبيا شد پيشه ي تو*** چراغ راه دل انديشه ي تو

تويي سنگ صبور غصه هايم*** هماره همدم و دردآشنايم

به محراب دلم نور خدايي*** نماز عاشقي را مقتدايي

تو تعبير حضور نوبهاران*** شميم دلکش گلهاي باران

به درياي محبّت ناخدايي*** تو دل را تا به ساحل رهنمايي

تو شعر ناب هستي را سرودي*** مِي و مينا و مستي را سرودي

تويي زيباترين شعر بهارم*** تو را من عاشقانه دوست دارم

سرود سبز باراني معلّم*** زلال چشمه ي جاني معلم

به دشت خاطرم زيبا غزالي*** صفاي گلشن سبز خيالي

ز چشمانت حضور عشق جاري است*** هماره باغ رخسارت بهاري است

محبت زاده ي انديشه ي توست*** وفا و مهرباني پيشه ي توست

برايم خوانده اي شعر صفا را*** حديث عشق و ايمان و وفا را

ضريح چشمهايت بوسه گاهم*** فروغ ديده ات, نور نگاهم

**

دهد مستي به جانم چشم مستت*** فروشد باده روي مِي پرستت

تويي سرمست از ميناي «کوثر»*** قدح نوش از شراب ناب باور

حسين عرشی «کوثر»

گل بود و به سبزه نیز آراسته شد

baghezovgh — Mon, 24 Mar 2008 14:45:18 GMT

ميلاد پربرکت پيام آور عطوفت و مهربانی

حضرت محمد مصطفی^{«صلی الله عليه و آله»}

و ششمين امام عارفان

امام جعفر صادق ^{«عليه السلام»}

بر تمام شيعيان جهان خجسته باد.

رویش سبز بهار

baghezovgh — Wed, 19 Mar 2008 20:14:18 GMT

یا مقلب القلوب والابصار

یا مدبر الیل و النهار

یا محول الحول والاحوال

حوّل حالنا الی احسن الحال

و بـهار مــــی تـــراود ز نـــگاه ســـبز بـاران

و شـکوفه مـی زند گل به حریم سـبزه زاران

برگه های سال1386 خورشیدی ورق خورد و هم اکنون در آستانه فرارسیدن بهار سال جدید هستیم آرزومندم که تبریکات صمیمانه ی مرا به مناسبت آغاز سال نو مورد قبول شما عزیزان واقع گردد و میمنت سال جدید طلیعه ی موفقیت های بزرگ برای شما باشد . در لحظه حلول سال نو با زمزمه کردن دعای عرفانی , یا مقلب القلوب و الابصار , دعا گوی من هم باشید. عید بر همگان مبارک باد .

جام بهار

می وزد باد صبا از جانب صحرای عشق
می فشاند هر طرف عطر محبت زای عشق

قاصد باور خبر از رویش گل می دهد
تا که بلبل همنوایی می کند با نای عشق

می دهد مرغ سحر تا صبح هستی را نوید
می چکد از چشم گلها، شبنم زیبای عشق

چون شمیم یاس در صبح صفاخیز بهار
عطر عرفان می وزد از کعبه ی والای عشق

تا فشاند نور، موسای سحر بر طور جان
می تراود آفتاب از سینه ی سینای عشق

گلبن سرخ گلستان محبّت پرفروغ
از نگاه آشنای نرگس شهلای عشق

مرغ دل پر می گشاید تا حریم مهر یار
با حضور جانفزای لاله ی حمرای عشق

هر که چون «کوثر» بنوشد باده از جام بهار
سرزند چون آفتاب از مشرق مینای عشق

حسین عرشی «کوثر»